هدف این توافق، توسعه میادین گازی موجود و کاوش میادین جدید با استفاده از فناوری‌های به‌روز است.

• طبق شرکت نفت سوریه، انتظار می‌رود تولید گاز سوریه طی یک سال، روزانه ۴ تا ۵ میلیون متر مکعب افزایش یابد.

• این توافق در چارچوب تلاش دولت سوریه برای افزایش تولید داخلی گاز و ارتقای امنیت انرژی او انجام شده است.

• تولید گاز در سوریه به شدت کاهش یافته — از حدود ۸.۷ میلیارد متر مکعب در ۲۰۱۱ به تقریبا ۳ میلیارد متر مکعب در ۲۰۲۳ رسیده است، عمدتاً به دلیل جنگ.

• آسیب بسیار زیاد زیرساخت‌های انرژی در جریان جنگ داخلی یکی از چالش‌های اصلی بود که این توافق می‌تواند در مواجهه با آن تأثیرگذار باشد.

بیشتر در همین زمینه: «فاضل تامرادی» و «صادق حمودپور» معاونان جدید اکسین شدند

تحلیل فنی / انرژی

۱. توان فنی و سرمایه‌گذاری

• ورود ConocoPhillips (یک شرکت بزرگ آمریکایی حوزه اکتشاف و تولید نفت و گاز) و Novaterra به پروژه‌های گازی سوریه نشان‌دهنده رغبت به سرمایه‌گذاری جدی در زیرساخت گازی این کشور است.

• استفاده از «استانداردهای فنی و تکنولوژیکی به‌روز» احتمالاً به معنای نوسازی چاه‌ها، بهبود بهره‌وری و کاهش هزینه تولید گاز خواهد بود.

۲. افزایش تولید داخلی گاز

• اگر وعده افزایش ۴–۵ میلیون متر مکعب در روز محقق شود، این می‌تواند به کاهش وابستگی سوریه به واردات گاز برای تأمین برق کمک کند.

• تأمین گاز بیشتر می‌تواند نقش مهمی در بهبود شبکه برق و رفع مشکلات کمبود انرژی در سوریه ایفا کند.

۳. پیامدهای امنیت انرژی

• تولید گازی بیشتر به افزایش امنیت انرژی داخلی کمک می‌کند و می‌تواند فشار بر دولت برای واردات گاز را کاهش دهد.

• همچنین ممکن است به بهبود اقتصاد سوریه کمک کند چون گاز بیشتر داخلی یعنی کاهش هزینه واردات و حفظ منابع ارزی.

۴. ریسک‌ها و چالش‌ها

• زیرساخت گازی سوریه آسیب دیده است؛ بازسازی و توسعه آن هزینه‌بر خواهد بود و نیاز به زمان دارد.

• تحریم‌ها (بین‌المللی) علیه سوریه می‌تواند مانع سرمایه‌گذاری کامل یا انتقال تکنولوژی شود (بسته به دامنه تحریم‌ها).

• ریسک سیاسی: ناپایداری داخلی، مسائل امنیتی و قانونی می‌تواند پیشرفت پروژه را مختل کند.

تحلیل استراتژیک

• برای سوریه: این توافق می‌تواند نقطه عطفی در مسیر بازسازی بخش انرژی باشد و به دولت امکان دهد بخشی از مشکلات برق و انرژی را با افزایش تولید گاز داخلی حل کند.

• برای شرکت‌های آمریکایی: ConocoPhillips و Novaterra با ورود به سوریه، ممکن است به دارایی‌های پرپتانسیلی دست یابند که پس از جنگ کمتر بهره‌برداری شده‌اند. این می‌تواند سرمایه‌گذاری پرسودی باشد، البته با ریسک بالا.

• پیام منطقه‌ای: اگر سوریه تولید گاز خود را بیشتر کند، این می‌تواند موقعیت ژئوپولیتیکی آن را بهبود دهد، به خصوص در بازارهای انرژی منطقه‌ای.

• چشم‌انداز بلندمدت: اگر پروژه موفق شود، می‌تواند به شریک‌سازی‌های بین‌المللی بیشتر در بخش انرژی منجر شود (به عنوان مثال، شرکت‌های دیگر بین‌المللی ممکن است وارد شوند).

نکات اجرایی / توصیه‌ها (برای تصمیم‌گیران یا تحلیل‌گران)

• نظارت دقیق بر پیشرفت فنی پروژه و اجرای تعهدات MoU ضروری است: آیا شرکت‌ها واقعاً سرمایه‌گذاری مورد نیاز را انجام می‌دهند؟

• ارزیابی تأثیر تحریم‌ها بر انتقال تکنولوژی و سرمایه‌گذاری باید مدام به‌روز شود.

• برنامه‌ریزی برای بازسازی زیرساخت‌های گازی (خط لوله، تأسیسات فرآوری) باید با اعتبار مالی و زمانی دقیق همراه باشد.

• سنجش تأثیرات بر مصرف داخلی گاز (برای نیروگاه‌ها، مصارف خانگی) و همین‌طور اثرات اقتصادی رضایت‌بخش بودن پروژه (مثلاً صرفه‌جویی در ارزی ارز برای واردات گاز).

• تعامل با بازیگران منطقه‌ای (کشورهای همسایه، شرکت‌های انرژی منطقه‌ای) برای توسعه بیشتر زیرساخت گازی منطقه‌ای

در ادامه بخوانید؛ قمار گازی امارات در سوریه؛ «برد سه‌گانه» برای واشنگتن؟