«دَن استرووین»، رئیس مشترک پژوهش‌های کالایی در گلدمن ساکس، در گفت‌وگو با CNBC اعلام کرد که بازار نفت با افزایش چشمگیر ذخایر جهانی روبه‌روست. تنها در ۹۰ روز گذشته، موجودی جهانی روزانه ۲ میلیون بشکه رشد کرده است.

به گفته او، سال ۲۰۲۶ آخرین موج بزرگ عرضه خواهد بود و قیمت‌های پایین نفت رشد سرمایه‌گذاری و تولید شیل آمریکا را کاهش می‌دهد؛ عاملی که زمینه بازتعادل بازار در سال ۲۰۲۷ را فراهم می‌کند.

گلدمن معتقد است در بلندمدت، بخش اعظم رشد عرضه از سوی اوپک خواهد بود؛ زیرا این سازمان ظرفیت مازاد و برنامه‌های افزایش ظرفیت دارد. شیل آمریکا تنها زمانی دوباره رشد خواهد کرد که قیمت برنت حدود ۸۰ دلار باشد.

این بانک پیش‌بینی تقاضای جهانی طی سال‌های آینده را نیز افزایش داده و انتظار دارد تقاضا تا سال ۲۰۴۰ به ۱۱۳ میلیون بشکه در روز برسد؛ بالاتر از پیش‌بینی‌های پیشین و برخلاف سناریوهای اوج‌گیری زودهنگام تقاضا.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

• رشد ۲ میلیون بشکه‌ای در روز در ذخایر، نشان‌دهنده مازاد عرضه پایدار و فشار سنگین بر قیمت‌هاست.

بیشتر در همین زمینه: فرمول قیمت‌گذاری خوراک گاز پتروشیمی‌ها را اصلاح کنید

• پیش‌بینی سقوط WTI به ۵۳ دلار معادل افتی حدود ۱۲٪ نسبت به سطح کنونی است.

• تولید شیل آمریکا در محدوده قیمتی ۵۰–۵۵ دلار معمولاً با افت سرمایه‌گذاری، کاهش دکل‌های حفاری و کند شدن رشد تولید مواجه می‌شود.

• چرخه کلاسیک بازار نفت فعال شده:

• افزایش عرضه → افت قیمت → کاهش CAPEX → افت عرضه آینده → بازتعادل.

• افزایش پیش‌بینی تقاضا تا ۲۰۴۰ نشانه‌ای مهم از تداوم نقش نفت در سبد انرژی جهانی است.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

• بازار جهانی وارد مرحله مازاد ساختاری شده که حاصل ترکیب تحریم‌های روسیه، رشد عرضه اوپک، و تاب‌آوری تولید آمریکا و برزیل است.

• اوپک عملاً نقش بازیگر مسلط دهه آینده را خواهد داشت؛ تنها بلوکی که ظرفیت مازاد واقعی دارد و می‌تواند قیمت‌ها را مدیریت کند.

• شیل آمریکا در برابر قیمت حساس است و افت قیمت‌های ۲۰۲۶ می‌تواند راهبرد انرژی آمریکا را برای نیمه دوم دهه تضعیف کند.

• سناریوی جدید گلدمن مبنی بر رشد تقاضا تا ۲۰۴۰ معادله «گذار سریع انرژی» را زیر سؤال می‌برد و اهمیت نفت را برای اقتصادهای وابسته افزایش می‌دهد.

• در چنین محیطی، سرمایه‌گذاری‌های پرهزینه بالادستی ریسک‌پذیرتر شده و جذابیت پایین‌دست و LNG بیشتر می‌شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• برای دولت‌ها: کاهش قیمت‌ها به محدوده ۵۳ دلار فشار مضاعفی بر بودجه کشورهای نفت‌محور ایجاد می‌کند و نیاز به مدیریت دقیق هزینه‌ها و اولویت‌بندی طرح‌ها را تشدید خواهد کرد.

• برای شرکت‌های نفتی:

• پروژه‌های شیل و میادین با هزینه تولید بالا باید فوراً از نظر اقتصادی بازبینی شوند.

• تولیدکنندگان کم‌هزینه (به‌ویژه برخی کشورهای اوپک) جایگاه رقابتی برتر خواهند داشت.

• برای سرمایه‌گذاران: سیگنال گلدمن برای «Short Oil» صرفاً مناسب سرمایه‌گذاران حرفه‌ای با تحمل ریسک بالا است.

• برای پالایشگاه‌ها: قیمت پایین WTI حاشیه سود پالایش را در سال ۲۰۲۶ تقویت می‌کند.

• برای برنامه‌ریزی کلان: پیش‌بینی رشد تقاضا تا ۲۰۴۰ مسیر روشن‌تری برای توسعه ظرفیت، نگهداشت و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های صادراتی ترسیم می‌کند.

در ادامه بخوانید؛ مورگان استنلی نخستین مؤسسه در بازنگری پیش‌بینی قیمت نفت پس از تصمیم اوپک‌پلاس