هم‌زمان، اوکراین روسیه را به ربایش غیرنظامیان از روستایی در استان سومی و انتقال آنان به داخل روسیه متهم کرد؛ ادعایی که بر نگرانی‌های انسانی و امنیتی جاری افزود.

مقام‌های روسی اعلام کردند مذاکره‌کننده ارشد این کشور گزارش گفت‌وگوها را به رئیس‌جمهور ارائه خواهد کرد و پس از آن، موضع بعدی مسکو تدوین می‌شود.

تحلیل فنی

از منظر فنیِ مذاکرات، شکاف اصلی بر سر «متن و معماری توافق» باقی است. نسخه اولیه پیشنهادی که پیش‌تر مطرح شده بود، به‌گفته منتقدان به نفع روسیه سنگینی داشت؛ تلاش‌های اخیر اوکراین و اروپا برای تعدیل بندهای مرتبط با قلمرو، تضمین‌های امنیتی و سازوکارهای اجرایی، هنوز نتوانسته حداقل‌های مورد نظر مسکو را تأمین کند.

کارکرد توصیف «سازنده» در این مرحله بیشتر مدیریت انتظارات و حفظ کانال‌های ارتباطی است تا نشانه پیشرفت ماهوی. نبود جدول زمانی، عدم توافق بر چارچوب ضمانت‌ها، و ابهام در سازوکار نظارت و اجرا، نشان می‌دهد مذاکرات در سطح «تبادل سیگنال» متوقف مانده است.

تحلیل استراتژیک

استراتژی مسکو بر حفظ اهرم‌ها و پرهیز از شتاب برای توافق استوار است؛ انتقال تصمیم به سطح رهبری و تأکید بر «عدم بهبود سند» از منظر روسیه، پیام روشنی از ترجیح زمان‌خریدن و آزمودن فشارهای طرف مقابل دارد.
در سوی مقابل، واشنگتن می‌کوشد با حفظ گفت‌وگو و هم‌زمان برجسته‌سازی گزینه‌های فشار (از جمله ایده‌های مرتبط با اجرای تحریم‌ها)، توازن میان دیپلماسی و بازدارندگی را نگه دارد. اروپا نیز در تلاش برای هم‌راستاسازی مواضع با آمریکا و اوکراین است، اما هنوز به اجماع عملی بر سر خطوط قرمز نرسیده است. نتیجه این وضعیت، تداوم بن‌بست مدیریت‌شده است.

بیشتر در همین زمینه: کاهش گاز سوزی در فلر NGL ۱۰۰۰ به همت شرکت پالایش گاز بیدبلند خلیج فارس

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

در کوتاه‌مدت، احتمال «شکست رسمی» پایین است، اما احتمال «پیشرفت ملموس» نیز اندک به نظر می‌رسد. خروجی عملی این دور از گفت‌وگوها را می‌توان چنین جمع‌بندی کرد:

• حفظ کانال‌های تماس بدون تعهدات اجرایی؛
• انتقال تصمیم‌های کلیدی به سطح سیاسی عالی؛
• باقی‌ماندن اختلافات بنیادین بر سر ضمانت‌ها و قلمرو؛
• استمرار فشارهای غیرمستقیم هم‌زمان با گفت‌وگو.
این الگو معمولاً به طولانی‌شدن فرآیند و افزایش نقش رویدادهای میدانی در تعیین مسیر دیپلماسی می‌انجامد.

تحلیل سیاسی

اتهامات مربوط به ربایش غیرنظامیان در سومی و تداوم حملات به زیرساخت‌ها، فضای سیاسی مذاکرات را تیره‌تر کرده و هزینه سازش را برای طرف‌ها افزایش داده است. برای اوکراین، برجسته‌سازی ابعاد انسانی و حقوقی، ابزاری برای جلب حمایت بین‌المللی و تقویت موضع مذاکره‌ای است؛ برای روسیه، تفکیک میدان از میز مذاکره و کنترل روایت، بخشی از راهبرد فشار متقابل محسوب می‌شود.

در مجموع، سیاست‌ورزی پیرامون مذاکرات نشان می‌دهد که دیپلماسی همچنان فعال است، اما سیاست قدرت و تحولات میدانی فعلاً دست بالا را دارندو

همچنین در ادامه بخوانید؛ واشنگتن در آستانه تشدید تحریم‌های نفتی روسیه در صورت رد توافق صلح از سوی پوتین