قیمت نفت پس از افت ۴درصدی روز سه‌شنبه، روز چهارشنبه به ثبات نسبی رسید؛ برنت در محدوده ۶۳.۰۸ دلار و WTI در حدود ۵۸.۸۰ دلار معامله شد. این بازگشت محدود ناشی از ارزیابی دوباره معامله‌گران نسبت به بازنگری اوپک در دورنمای بازار ۲۰۲۶ است؛ جایی‌که سازمان از موضع کسری عرضه فاصله گرفته و به سمت برآورد «تعادل نسبی» حرکت کرده است.

حل‌وفصل بحران بودجه‌ای آمریکا و پایان تعطیلی دولت، یکی از ریسک‌های کلان را حذف کرد، اما بازار نفت همچنان بر سیگنال‌های عرضه متمرکز ماند و تأثیر چندانی از فضای مثبت بازار سهام نگرفت.

ریزش روز سه‌شنبه عمدتاً در واکنش به چشم‌انداز جدید اوپک رخ داد؛ چشم‌اندازی که حاکی از رشد تولید غیر اوپک، احتمال افزایش تدریجی عرضه اوپک‌پلاس و نرخ رشد تقاضای پایین‌تر بر اساس ارزیابی جدید آژانس بین‌المللی انرژی است. مجموعه این عوامل، سناریوی مازاد احتمالی در سال آینده را تقویت کرده است.

حاشیه سود گازوئیل طی روز تقویت شد اما بازیابی قیمت نفت کندتر بود. نفت موربان حدود ۶۵.۴۳ دلار معامله شد و بازار گاز طبیعی نیز با تکیه بر نیازهای گرمایشی زودهنگام و کاهش ذخایر به سطح ۴.۶۲ نزدیک شد.

در حالی که کاهش بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا و تضعیف دلار اندکی از قیمت کالاها حمایت کرد، اما این تحولات نتوانست چشم‌انداز عرضه نفت را تغییر دهد. فعالان بازار همچنان در انتظار جهت‌گیری بعدی اوپک‌پلاس و چشم‌انداز تقاضای اوایل ۲۰۲۶ هستند و حجم موقعیت‌های معاملاتی نیز پس از ریزش اخیر در حداقل نگه داشته شده است.

بیشتر در همین زمینه: روابط عمومی پتروشیمی بوشهر اطلاعیه صادر کرد؛

تحلیل فنی (Technical Analysis)

۱. سطوح کلیدی قیمت:
• برنت در محدوده ۶۳ دلار در حال تثبیت است که یک سطح حمایتی میان‌مدت محسوب می‌شود.
• WTI در محدوده ۵۸–۵۹ دلار احتمالاً با حمایت خریداران روبه‌رو می‌شود اما شکست این سطح می‌تواند پنجره ۵۵ دلار را فعال کند.
۲. ساختار بازار:
• کندی در بازیابی قیمت نشان می‌دهد که فشار فروش ناشی از چشم‌انداز عرضه هنوز تخلیه نشده و بازار در فاز «price discovery» برای سناریوی مازاد بالقوه است.
• افزایش حاشیه سود گازوئیل نشان‌دهنده تداوم تقاضای زمستانی در بخش پالایش است که می‌تواند به‌طور محدود از قیمت نفت حمایت کند.
۳. بازارهای مرتبط:
• کاهش بازدهی اوراق آمریکا معمولاً از کالاها حمایت می‌کند، اما وابستگی نفت به عوامل ساختاری عرضه/تقاضا موجب شده این اثر محدود باقی بماند.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

۱. تغییر فاز اوپک از کسری به تعادل:
• این تغییر بنیادین است و پیام آن به بازار این است که اوپک در ۲۰۲۶ با فشار کمتری برای مدیریت کمبود عرضه مواجه خواهد بود.
• چنین تغییری سطح ریسک صعودی قیمت را کاهش و ریسک نزولی را افزایش می‌دهد.
۲. نقش تولیدکنندگان غیراوپک:
• رشد مستمر تولید آمریکا، برزیل وگویان باعث شده اوپک+ در حفظ قیمت‌ها با چالش بیشتری روبه‌رو شود.
• سیگنال اخیر اوپک عملاً اعتراف به این فشار بیرونی است.
۳. ریسک مازاد در ۲۰۲۶:
• با توجه به برآوردهای جدید، بازار وارد سناریویی می‌شود که در آن هرگونه افزایش عرضه از سوی اوپک+ به سرعت می‌تواند قیمت‌ها را تحت فشار قرار دهد.
• این موضوع سیاست‌گذاری اوپک+ را حساس‌تر کرده و ممکن است زمینه‌ساز انضباط تولیدی بیشتری شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

• برای تصمیم‌گیران بخش انرژی:

بازار وارد دوره‌ای از نوسانات مدیریت‌شده و قیمت‌های میانه (mid-range) شده است. تصمیم‌گیری درباره خرید، فروش یا ذخیره‌سازی باید با محوریت سناریوی «تعادل با ریسک مازاد» انجام شود.

• برای پالایشگاه‌ها:

بهبود حاشیه سود گازوئیل نشانه‌ای از تداوم تقاضای زمستانی است و می‌تواند فرصت‌هایی کوتاه‌مدت در crack spread ایجاد کند.

• برای معامله‌گران:

سطح پایین موقعیت‌های باز در بازار نشان می‌دهد نوسانات بالقوه هنوز فعال نشده و هر خبر از اوپک+ یا IEA می‌تواند موج‌های قیمتی تند ایجاد کند.

• برای سیاست‌گذاران:

فشار رو به پایین قیمت نفت احتمالاً بر درآمدهای کشورهای صادرکننده اثر می‌گذارد و نیاز به تنظیم بودجه‌های ۲۰۲۶ با احتیاط بیشتر را تقویت می‌کند.

تحلیل سیاسی (Political Analysis)

• توافق بودجه‌ای آمریکا:

پایان تعطیلی دولت ریسک سیاسی را حذف کرد اما نشان داد فضای سیاسی داخلی آمریکا همچنان شکننده است و این شکنندگی می‌تواند در سال انتخاباتی روی دلار، نرخ بهره و نهایتاً کالاها اثر بگذارد.

• اوپک+:

تغییر لحن اوپک ممکن است نشانه‌ای از نزدیکی به تصمیمات سخت‌تر در نشست‌های آتی باشد؛ مخصوصاً در شرایطی که روسیه زیر فشار تحریم‌ها به صادرات بیشتر نیاز دارد و این موضوع انسجام اوپک+ را در معرض آزمایش قرار می‌دهد.