OALP-X بزرگ‌ترین دور واگذاری اراضی اکتشافی در تاریخ هند است و حدود ۱۹۲ هزار کیلومتر مربع در ۱۳ حوضه رسوبی را در بر می‌گیرد. بخش عمده این بسته، فراساحلی است (آب کم‌عمق، عمیق و فوق‌عمیق) و تنها سهم محدودی به خشکی اختصاص دارد. پیش‌تر نیز مهلت‌ها از آگوست به اکتبر و سپس به دسامبر تمدید شده بود.

به‌طور رسمی دلیلی برای این تمدید جدید اعلام نشده، اما منابع غیررسمی به پیچیدگی‌های مقرراتی، بار مالیاتی، ابهام در مقررات حفاری و شرایط مالی (Fiscal Terms) اشاره می‌کنند. افزایش اخیر نرخ GST برای نهاده‌های بالادستی و سهم دولت که می‌تواند به ۶۰ تا ۷۰ درصد درآمد بالادستی برسد، جذابیت سرمایه‌گذاری را کاهش داده است.

این وضعیت در حالی رخ می‌دهد که هند بیش از ۸۵ درصد نفت مصرفی خود را وارد می‌کند و وابستگی وارداتی آن در سال مالی گذشته به رکورد جدیدی رسیده است. با وجود تفاهم‌نامه‌ها و نامه‌های ابراز تمایل شرکت‌هایی مانند Petrobras، Exxon، Chevron، BP و TotalEnergies، این علاقه‌مندی‌ها هنوز به پیشنهادهای الزام‌آور و نهایتاً حفاری عملیاتی منجر نشده‌اند.

تحلیل فنی

• ریسک زمین‌شناسی و فنی: تمرکز بالای OALP-X بر آب‌های عمیق و فوق‌عمیق، نیازمند سرمایه‌گذاری سنگین، فناوری پیشرفته و تحمل ریسک بالاست؛ ترکیبی که در شرایط مالی و مقرراتی فعلی جذابیت محدودی دارد.
• هزینه‌های بالادستی: افزایش GST برای تجهیزات و خدمات E&P، مستقیماً CAPEX و OPEX پروژه‌ها را بالا برده و نرخ بازده داخلی (IRR) را تضعیف می‌کند.
•‌عدم قطعیت مقررات حفاری: نبود شفافیت پایدار در مقررات فنی و عملیاتی حفاری فراساحلی، تصمیم‌گیری نهایی شرکت‌های بین‌المللی را به تعویق می‌اندازد.

تحلیل استراتژیک

• ناهمخوانی هدف و ابزار: هدف کاهش وابستگی وارداتی با ابزارهای مالیاتی و مقرراتی فعلی هم‌راستا نیست و پیام متناقضی به بازار می‌دهد.
• رقابت جهانی برای سرمایه: در شرایطی که پروژه‌های کم‌ریسک‌تر در آمریکای لاتین، آفریقا و خاورمیانه فعال‌اند، هند برای جذب سرمایه باید مزیت رقابتی مشخص‌تری ارائه دهد.
• بزرگ‌نمایی پتانسیل‌های Frontier: مقایسه حوضه‌هایی مانند آندامان با نمونه‌هایی نظیر گویان، بدون پشتوانه داده‌های اکتشافی قوی، می‌تواند انتظارات غیرواقعی ایجاد کند و به بی‌اعتمادی بینجامد.

بیشتر در همین زمینه: وزارتخانه نفت بعد از کسری نوری

تحلیل اجرایی

• تمدیدهای پیاپی اگرچه مانع شکست رسمی این دور می‌شود، اما سیگنال تردید و ضعف تقاضا را به بازار مخابره می‌کند.
• تبدیل تفاهم‌نامه‌ها به پیشنهاد واقعی، مستلزم بازنگری در سهم دولت، مشوق‌های مالیاتی هدفمند، و تثبیت چارچوب مقرراتی است.
• بدون اصلاحات ملموس، OALP-X احتمالاً به جای سکوی جهش تولید، به نماد فرصت از دست‌رفته در بالادست هند تبدیل خواهد شد.

تحلیل سیاسی

این وضعیت بازتاب‌دهنده چالش سیاست‌گذاری انرژی هند میان امنیت انرژی ملی و جذب سرمایه خارجی است. فشار برای حفظ درآمدهای دولتی در کوتاه‌مدت، عملاً با هدف راهبردی کاهش وابستگی وارداتی در تعارض قرار گرفته و می‌تواند پیامدهای بلندمدت ژئوپلیتیکی برای جایگاه هند در بازار انرژی آسیا به همراه داشته باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛ چشم‌انداز ورود راهبردی آرامکو به پالایشگاه جدید ۱۱ میلیارد دلاری هند