در معاملات روز چهارشنبه، نفت WTI با قیمت ۵۸٫۵۵ دلار و برنت با ۶۲٫۱۴ دلار معامله شد که هر دو شاخص از ابتدای اکتبر حدود ۵ تا ۶ درصد کاهش یافته‌اند و به پایین‌ترین سطح خود در پنج ماه گذشته رسیده‌اند.

طبق گزارش رویترز، تحلیلگران بانک آمریکا بر این باورند که افزایش تولید از سوی عربستان، عراق و امارات موجب ایجاد مازاد عرضه‌ای پایدار شده که می‌تواند ذخایر جهانی را به سطوح سال ۲۰۲۰ بازگرداند.

در همین حال، تهدید جدید رئیس‌جمهور دونالد ترامپ مبنی بر اعمال «افزایش گسترده تعرفه‌ها» علیه کالاهای چینی به دلیل «رفتارهای ناعادلانه در حوزه انرژی و فناوری» موجب سقوط بازارهای جهانی شده است.

آژانس بین‌المللی انرژی نیز در گزارش ماه اکتبر خود پیش‌بینی رشد تقاضا برای سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ را به حدود ۷۰۰ هزار بشکه در روز کاهش داده و برآورد عرضه را افزایش داده است. موجودی جهانی نفت در ماه اوت با ۱۷٫۷ میلیون بشکه رشد، به ۷٫۹۰۹ میلیارد بشکه رسیده است.

تحلیل فنی (Technical Analysis)

کاهش هم‌زمان قیمت نفت و افزایش ذخایر جهانی نشانگر شکل‌گیری یک روند نزولی پایدار است. سطح حمایتی مهم بعدی برای نفت برنت در محدوده ۵۰ تا ۵۲ دلار قرار دارد و در صورت شکست آن، احتمال ورود به محدوده ۴۰ دلاری وجود دارد. در شاخص WTI نیز محدوده ۵۷ دلار به‌عنوان سطح حمایت کلیدی شناخته می‌شود.

بیشتر در همین زمینه: کمیسیون اجتماعی مجلس با هلدینگ صباانرژی نشستی برگزار کرد

افزایش عرضه از سوی اوپک‌ پلاس (به‌ویژه عربستان و امارات) و ثبات تولید روسیه در بالای ۹٫۳ میلیون بشکه در روز، باعث تشدید فشار نزولی شده است. همزمان، ضعف تقاضای چین و تقویت دلار امریکا احتمال بازگشت قیمت‌ها را محدود کرده است.

تحلیل استراتژیک (Strategic Analysis)

از منظر راهبردی، کاهش احتمالی قیمت نفت زیر ۵۰ دلار می‌تواند معادلات بودجه‌ای کشورهای تولیدکننده را دچار بحران کند.

• عربستان برای حفظ توازن مالی به قیمت بالای ۸۰ دلار نیاز دارد و احتمالاً در نشست بعدی اوپک‌پلاس برای توقف روند افزایش تولید فشار خواهد آورد.

• ایران و روسیه از کاهش قیمت آسیب می‌بینند اما ممکن است با تداوم صادرات در سطح فعلی به‌دنبال حفظ سهم بازار خود باشند.

• ایالات متحده از این وضعیت برای تحت فشار قرار دادن چین در جنگ تعرفه‌ای و نیز محدود کردن درآمد نفتی رقبا استفاده می‌کند.

این تحولات همچنین می‌تواند سرمایه‌گذاری در پروژه‌های جدید نفتی را به‌ویژه در حوزه شیل کاهش دهد و در میان‌مدت خطر کمبود عرضه در سال ۲۰۲۶ را افزایش دهد.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

برای شرکت‌های فعال در بخش انرژی و سرمایه‌گذاری، توصیه می‌شود:

۱. تنوع‌بخشی پرتفوی انرژی با تمرکز بر گاز طبیعی و پروژه‌های مرتبط با برق و انرژی‌های تجدیدپذیر.

۲. مدیریت ریسک قیمتی از طریق قراردادهای پوششی (hedging) تا پایان سه‌ماهه اول ۲۰ش۲۶.

۳. پایش نشست آتی اوپک‌پلاس در ماه نوامبر، که تعیین‌کننده مسیر بازار تا پایان سال خواهد بود.

۴. بازنگری در برنامه‌های صادراتی و ذخیره‌سازی به‌ویژه برای کشورها و شرکت‌هایی که از درآمد نفتی متأثر می‌شوند.

تحلیل سیاسی (Political Analysis)

تهدید تعرفه‌ای جدید ترامپ علیه چین، در عمل ابزاری برای افزایش فشار ژئوپلیتیکی در حوزه انرژی است. این اقدام در کنار کاهش قیمت نفت می‌تواند به آمریکا کمک کند تا:

• هزینه انرژی چین را بالا ببرد و رشد صنعتی آن را محدود کند،

• کشورهای عربی را به حفظ هم‌سویی با واشنگتن در سیاست انرژی و قیمت‌گذاری وادارد،

• و در نهایت، فضا را برای بازتعریف نقش آمریکا در بازار جهانی انرژی فراهم کند.

از سوی دیگر، کاهش قیمت نفت ممکن است به همگرایی بیشتر روسیه، ایران و چین در قالب «ائتلاف ضدتحریم» منجر شود؛ به‌ویژه اگر در نشست بعدی اوپک‌پلاس تصمیمات سیاسی‌تر از فنی اتخاذ شود.