SBI Research پیش‌بینی کرده است که «سبد نفتی هند» نیز همسو با بازارهای جهانی تضعیف شود و سناریوی پایه این مؤسسه، قیمت ۵۰ دلار تا ژوئن ۲۰۲۶ است.

این برآورد با پیش‌بینی بانک‌های بزرگ وال‌استریت نیز همخوانی دارد. گلدمن ساکس پیش‌تر اعلام کرده بود که قیمت نفت WTI در سال ۲۰۲۶ به‌طور متوسط ۵۳ دلار خواهد بود.

به گفته گلدمن، مازاد عرضه جهانی در سال جاری به‌طور متوسط ۲ میلیون بشکه در روز خواهد بود و سال ۲۰۲۶ آخرین سال «موج بزرگ عرضه نفت» محسوب می‌شود؛ به‌گونه‌ای که بازار در سال ۲۰۲۷ به سمت تعادل مجدد حرکت خواهد کرد.

اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز در گزارش STEO پیش‌بینی کرده است که قیمت برنت در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ به‌طور متوسط ۵۵ دلار باشد و در ادامه سال نیز در همین محدوده باقی بماند.

این پیش‌بینی‌ها پیش از تشدید فشار ایالات متحده بر ونزوئلا و بازداشت نیکلاس مادورو انجام شده، اما تاکنون این تحولات اثر معناداری بر قیمت نفت نداشته‌اند.

بیشتر در همین زمینه: بازدید مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی از شرکت دماوند انرژی عسلویه

تحلیل فنی

• مازاد عرضه ساختاری: اجماع نهادهای تحلیلی (SBI، گلدمن ساکس، EIA) بر وجود مازاد عرضه قابل توجه در سال ۲۰۲۶ شکل گرفته است. رقم ۲ میلیون بشکه در روز، فشار مستمر بر قیمت‌ها وارد می‌کند.

• ضعف تقاضای فصلی: کاهش تقاضا در فصل زمستان و رشد همزمان تولید، باعث انباشت موجودی‌های نفتی و محدود شدن هرگونه جهش قیمتی می‌شود.

• کف قیمتی بازار: محدوده ۵۰ تا ۵۵ دلار به‌عنوان کف روانی و فنی بازار در سناریوی پایه اکثر مؤسسات مطرح شده است.

تحلیل استراتژیک

• پایان موج عرضه: از منظر گلدمن ساکس، سال ۲۰۲۶ آخرین سال فشار شدید عرضه است و از ۲۰۲۷ بازار به سمت تعادل حرکت می‌کند؛ بنابراین افت قیمت‌ها ماهیتاً میان‌دوره‌ای ارزیابی می‌شود.

• رفتار اوپک‌پلاس: تصمیم به افزایش یاعدم کاهش تولید، عملاً به پذیرش قیمت‌های پایین‌تر در کوتاه‌مدت تعبیر می‌شود تا سهم بازار حفظ شود.

• ریسک‌های ژئوپلیتیک محدود: برخلاف انتظارات، تحولات ونزوئلا تاکنون نتوانسته شوک قیمتی ایجاد کند که نشان‌دهنده غلبه عوامل بنیادین بازار بر ریسک‌های سیاسی است.

تحلیل اجرایی

• برای مصرف‌کنندگان بزرگ: تداوم قیمت‌های پایین فرصت مناسبی برای بهینه‌سازی هزینه‌های انرژی و پوشش ریسک (hedging) در نیمه اول ۲۰۲۶ فراهم می‌کند.

• برای تولیدکنندگان: فشار بر جریان نقدی و ضرورت بازنگری در CAPEX، به‌ویژه در پروژه‌های با نقطه سر به سر بالا، تشدید خواهد شد.

• برای سرمایه‌گذاران: جذابیت سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت در نفت محدود است، اما افق میان‌مدت (پس از ۲۰۲۶) می‌تواند نشانه‌هایی از بازگشت تعادل و ثبات نسبی قیمت‌ها داشته باشد.

تحلیل سیاسی

بی‌اثر ماندن تحولات ونزوئلا بر قیمت‌ها نشان می‌دهد که بازار نفت در شرایط فعلی، بیش از هر عامل سیاسی، تابع توازن عرضه و تقاضای واقعی است و تنها اختلالات بزرگ و پایدار می‌توانند مسیر قیمت‌ها را تغییر دهند.

همچنین در ادامه بخوانید؛ کاهش متوالی قیمت نفت عربستان برای بازار آسیا برای سومین ماه پیاپی