این مازاد عرضه باعث شده قیمت نفت برنت در محدوده حدود ۶۰ دلار در هر بشکه باقی بماند و واکنش بازار به شوک‌های ژئوپلیتیکی—از جمله تشدید تحریم‌ها، توقیف نفتکش‌ها و تنش‌های مرتبط با ونزوئلا و روسیه—بسیار محدود و کوتاه‌مدت باشد.

ایالات متحده در هفته‌های اخیر فشار خود را بر صادرات نفت ونزوئلا افزایش داده و حتی به توقیف نفتکش‌ها روی آورده است. با این حال، افزایش قیمت نفت در واکنش به این اقدامات کمتر از ۱ درصد بوده است. هم‌زمان، تحولات مرتبط با جنگ اوکراین و احتمال تشدید یا کاهش تحریم‌های روسیه نیز نوساناتی محدود در قیمت‌ها ایجاد کرده، اما عامل غالب همچنان مازاد عرضه است.

تحلیل‌گران انتظار دارند این شرایط تا سال ۲۰۲۶ ادامه یابد و قیمت نفت برنت به‌طور متوسط در سطح ۶۰ دلار یا پایین‌تر باقی بماند.

تحلیل فنی (Fundamental / Market Balance Analysis)

۱. مازاد عرضه ساختاری:
برآوردها از وجود حدود ۱.۳ تا ۱.۴ میلیارد بشکه نفت در ذخایر شناور حکایت دارد که بخش قابل‌توجهی از آن مربوط به نفت روسیه است؛ نفتی که به‌دلیل تحریم‌ها با تأخیر جذب بازار چین و هند می‌شود.
۲. کشش پایین قیمت به ریسک ژئوپلیتیک:
در شرایط وفور عرضه، حتی حذف بالقوه ۵۰۰ هزار بشکه در روز از تولید ونزوئلا یا ریسک اختلال در صادرات روسیه، اثر قیمتی محدودی دارد.
۳. تقاضای فصلی ضعیف:
ورود به فصل اول سال ۲۰۲۶ با تقاضای فصلی پایین‌تر، فشار مضاعفی بر قیمت‌ها وارد می‌کند.
۴. کف قیمتی شکننده:
مقاله به‌درستی تأکید می‌کند که ۶۰ دلار دیگر یک «کف روانی مطمئن» برای بازار نیست.

بیشتر در همین زمینه: یک ناترازی تازه در صنعت پتروشیمی؛ قربانی بعدی رافینیت کدام پروژه خواهد بود؟

تحلیل استراتژیک (Strategic Energy & Geopolitical Analysis)

افزایش جسارت سیاست‌گذار آمریکایی:
مازاد عرضه به دولت ترامپ این امکان را داده است که بدون نگرانی جدی از جهش قیمت بنزین، سیاست‌های تهاجمی‌تری علیه ونزوئلا و روسیه اعمال کند.
تحریم به‌عنوان ابزار کم‌هزینه:
در بازار اشباع‌شده، تحریم‌ها بیش از آنکه شوک قیمتی ایجاد کنند، به جابه‌جایی جریان‌های تجاری (Trade Flow Re-routing) منجر می‌شوند.
ریسک معکوس صلح:
برخلاف تصور سنتی، پیشرفت در مذاکرات صلح اوکراین می‌تواند اثر منفی بر قیمت نفت داشته باشد، زیرا به آزادسازی سریع‌تر نفت روسیه منجر می‌شود.

تحلیل اجرایی (Executive Insight)

در افق کوتاه‌مدت و میان‌مدت، مازاد عرضه مهم‌ترین متغیر تعیین‌کننده قیمت نفت باقی خواهد ماند.
شوک‌های ژئوپلیتیکی تنها در صورتی می‌توانند بازار را به‌طور معنادار تغییر دهند که هم‌زمان چند منبع بزرگ عرضه از بازار حذف شوند؛ سناریویی که در حال حاضر محتمل نیست.

برای بازیگران بازار، تمرکز بر مدیریت ریسک قیمت، بهینه‌سازی ذخیره‌سازی و انعطاف‌پذیری لجستیکی از اهمیت بالاتری نسبت به تحلیل صرف اخبار سیاسی برخوردار است.

تحلیل سیاسی

این گزارش نشان می‌دهد که سیاست خارجی انرژی‌محور ایالات متحده در دوره جدید، بیش از گذشته به شرایط بازار متکی است. وفور عرضه عملاً «هزینه سیاسی تحریم» را کاهش داده و دست سیاست‌گذار را برای اعمال فشار ژئوپلیتیکی بازتر کرده است، بدون آنکه تبعات فوری اقتصادی داخلی به همراه داشته باشد.

همچنین در ادامه بخوانید؛نفت ۶۰ دلاری دیگر کف بازار نیست؛ بی‌حسی بازار نسبت به ریسک‌های ژئوپلیتیکی